Page images

a sinner, when she knew that Jesus sat at meat in the Pharisee's house, brought an alabaster box of ointment,

38 And stood at his feet behind him weeping, and began to wash his feet with tears, and did wipe them with the hairs of her head, and kissed his feet, and anointed them with the ointment.

39 Now when the Pharisee which had bidden him saw it, he spake within himself, saying, This man, if he were a prophet, would have known who and what manner of woman this is that toucheth him for she is a sinner.

40 And Jesus answering said unto him, Simon, I have somewhat to say unto thee. And he saith, Master, say on.

41 There was a certain creditor which had two debtors: the one owed five hundred pence, and the other fifty.

42 And when they had nothing to pay, he frankly forgave them both. Tell me, therefore, which of them will love him most?

43 Simon answered and said, I suppose that he, to whom he forgave most. And he said unto him, Thou hast rightly judged.

44 And he turned to the woman, and said unto Simon, Seest thou this woman? I entered into thine house, thou gavest me no water for my feet: but she hath washed my feet with tears, and wiped them with the hairs of her head.

45 Thou gavest me no kiss: but this woman since the time I came in hath not ceased to kiss my feet.

46 My head with oil thou didst not anoint: but this woman hath anointed my feet with ointment.

47 Wherefore I say unto thee, Her sins, which are many, are forgiven; for she loved much: but to whom little is forgiven, the same loveth little.

ஸ்திரி அவர் பரிசேயனுடைய வீட்டிலே பந்தியிருக்கிறதை யறிந்து ஒருபரணியிற் பரிமளதயிலங்கொண்டுவந்து,

ஙஅ அவருடையபாதங்களின்ருகே பின்னாக நின்று அழு கொண்டு அவருடைய பாதங்களைக் கண்ணீரினா லநனைத் துத் தனதலையின் உயிராலேரொடைத்து அவருடைய பாத ங்களைமுத்தஞ்செய்து பரிம மளதயிலதைப்பூசி னள.

கூகூ அவரையழைகதபரிசேயன அதைக்கண்டபொழுது இவர் தீர்க்கதரிசியானால் தமமைதொடுகிற ஸ்திரி யின்னா Jபடிப்பட்டவ ளன்றும் அறிந்திருப்பார். பாவியாயிருக்கிறாளேயென்று தனக்குள்ளேயெண்



வணி ககொண்டான

சய இயேசுவானவர் அவனைநோக்கிச் சீமோனே உனக் குஒருவார்த்தை சொல்லவிரும்புகிறேனென்றார் போதகரே


சக (இயேசுவானவர்சொன்னது)சடனகாரனொருவனு க்குக்கடனாளிகள் இரண்டுபேரிருந்தார்கள். அவர்களிலொ ருவன ஐந்நூறுவெள்ளிக்காசும் மற்றொருவன் ஐம்பதுவெள் ளிக்காசுங்கொடுக்கவேண்டியிருந்தது.

சஉ அவர்கள் கொடுக்கிறதற்குத் திராணியில்லாதவர்க ளானபொழுது இருவருக்குங் கட னை மன்னித்தான். ஆகை யால் அவர்களிலெவன் அவனிடத்தில் அதிக அன்பாயிருப் பான அதைச்சொல்லென றார்.

சங சீமோன மாறுத்தரமாகச்சொன்னது. அதிகமான மனனிப்பைப்பெற்றவனெவனோ அவனேயென்று நினைக்கி றேனென்றான். அப்பொழுது அவர் நிதானமாயத்தீர்த்தா யனறுசொல்லிப்

சச பின்பு ஸ்திரியினிடத்திலே திரும்பிச் சீமோனுடனே சொன்னது. இந்த ஸ்திரியைப்பார்க்கிறாயா நான் உனது வீட்டில்வந்தபொழுது நீ யெனகால்களுக்காகத் தண்ணீ ரைத்தரவில்லை. இவள் கண்ணீரினாலே யென்கால்களைனைத் த் தன்தலையின் மயிரலேதொடைத்தாள்.

சுரு நீ பென்னை முத்தஞ்செய்யவில்லை. இவள் இங்கேபிர வேசித்தது முதல் என்டாதங்களை ஓயாமலமுத்தஞ்செய் தாள்

சங நீ யெனதலையில் எண்ணெய்யைப் பூசவில்லை பரிமளதயிலத்தை என் பாதங்களிற்பூச்

(60) IT.

சஎ ஆனதால் இவள் செய்த அநேகபாவங்கள் மன்னிக் கப்பட்டபடியினாலே மிகவும் அன் ரயிருக்கிறாளென்று உன் க்குச்சொல்லுகிறேன். அல்லா மலுங் கொஞ்சம்மன்னிக்கப் பெற்றவனெவனோ அவன் கொஞ்சம் அன்பாயிருக்கிறானெ


48 And he said unto her, Thy sins are forgiven.

49 And they that sat at meat with him began to say within themselves, Who is this that forgiveth sin also?

50 And he said unto the woman, Thy faith hath saved thee; go in peace.


1 Women minister unto Christ of their substance. 4 Christ, after he had preached from place to place, attended with his apostles, propoundeth the parable of the sower, 16 and of the candle: 21 declareth who are his mother and brethren : 22 rebuketh the winds: 26 casteth the legion of devils out of the man into the herd of swine: 37 is rejected of the Gadarenes : 43 healeth the woman of her bloody issue, 49 and raiseth from death Jairus' daughter.

AND it came to pass afterward, that he went throughout every city and village, preaching and shewing the glad tidings of the kingdom of God: and the twelve were with him,

2 And certain women, which had been healed of evil spirits and infirmities, Mary called Magdalene, out of whom went seven devils,

3 And Joanna the wife of Chuza Herod's steward, and Susanna, and many others, which ministered unto him of their substance.

4 And when much people were gathered together, and were come to him out of every city, he spake by a parable:

5 A sower went out to sow his seed: and as he sowed, some fell by the way side; and it was trodden down, and the fowls of the air devoured it.

6 And some fell upon a rock; and as soon as it was sprung up, it withered away, because it lacked moisture.

சுஅ பின்பு அவளை நோக்கி உன்பாவங்கள் மன்னிக்கப் படடன்வென றார்.

சக அ-பொழுது பந்தியிலிருந்தவர்கள் பாவங்களை மன னிக்கிற இவனயாவ ன்ன்று சொல்லிக்கொண்டார்கள்.

ருய அவர் (பின்னும்) ஸ்திரியை நோக்கி உன் விசுவாசம உன்னை ரட்சித்தது. சமாதானத்தோடேபோவென்றார்.

அ. அதிகாரம்.

[(க) கிறிஸ்துதிரிந்து பிரசங்கம் பண்ணுகையில் ஸ்திரிகள் அவருக்கூழியஞ்செய்தது. (ச) விதைக்கிறவனைக்குறி து அவர்போதி த்து. (யசு) விளக்கைக்குறித்துப்போதித் த்து. (யகூ) அவருடையதாயுஞ் சகோதரரும் பார்க்கவந்தது.(உஉ கடலிலே அவர் தூங்குகையிற் சீஷர்கள்காற்றுக் ப்பியந்தது. (உசு) பசாசுக்களஒ னிடத்திலிருந்து த்தப்பட்டுப் பன்றிகளுக்குட் புகுந த்து. (சங) அவர் ஒருஸ்திரியைக்குணமாக்கினது. (சக) யாவீருவினுடைய டையமகளையுயிரோடெழுப்பினது.)

பின்பு அவர்பிரயாணமாய்ப்பட்டினங்கள்தோறும் ஊர் கள்தோறுந் திரிந்து பபாபரனுடைய ராச்சியத்தைச சுவிசேஷமாய்ப் பிரசங்கம்பண்ணினார்.

உ பன்னிருவரும்பொல்லாத ஆவிகளினின்றும் வியாதிக ளினின்றுங்குணமாககப்பட்ட சிலஸ்திரிகளும் அவ கூடப்போனார்கள்.


ங ஏழுபசாசுக்களினின்றும் நீக்கப்பட்ட லேனா ளென்னப்பட்டமரியாளம் ஏரோதேயின் சாரியக்காரனா கிய கூசாவினமனைவியாகிய யொவன்னாளுஞ் சூசன்னாளுந் தங்கள் ஆஸ்திகளால் அவருக்கூழிய யஎ சய்து கொண்டுவரு கிற மற்ற அநேகஸ்திரிகளும் அவரு னேயி ருந்த ார்கள்.


ச பட்டினங்களிலிருந்து மிகுந்தசனங்கள்வந்து அவரி டத்திறகூடியிருக்கிறபொழுது அவர் உவமையாயச்சொன்




ரு பயிரிடுகிறவன் தன் விரையைவிதைக்கப்புற ன். அவன் விதைக்கையிற் சிலவிதை வழியருகே விழுந்து பின் யுமிதிக்கப் ட்டது. ஆகாசத்தின்ப றவைகளும் வந்து அதை ப்பட்சித்தன்.

சு சிலவிதை கற்பாறையின்மேல்விழுந்தது. அதுமுளைத்

7 And some fell among thorns; and the thorns sprang up with it, and choked it.

8 And other fell on good ground, and sprang up, and bare fruit an hundredfold. And when he had said these things, he cried, He that hath ears to hear, let him bear.

9 And his disciples asked him, saying, What might this parable be?

10 And he said, Unto you it is given to know the mysteries of the kingdom of God: but to others in parables; that seeing they might not see, and hearing they might not understand.

11 Now the parable is this: The seed is the word of God.


12 Those by the way side are they that hear then cometh the devil, and taketh away the word out of their hearts, lest they should believe and be saved.

13 They on the rock are they, which, when they hear, receive the word with joy; and these have no root, which for a while believe, and in time of temptation fall away.

14 And that which fell among thorns are they, which, when they have heard, go forth, and are choked with cares and riches and pleasures of this life, and bring no fruit to perfection.

15 But that on the good ground are they, which in an honest and good heart, having heard the word, keep it, and bring forth fruit with patience.

16 No man, when he hath lighted a candle, covered it with a vessel, or putteth it under a bed; but setteth it on a candlestick, that they which enter in may see the light.

17 For nothing is secret, that shall not be made manifest; neither any thing hid, that shall not be known and come abroad.

18 Take heed therefore how ye hear: for whosoever hath, to him shall be given; and whosoever

« PreviousContinue »