Page images
PDF
EPUB

39 And some af the Pharisees from among the multitude said unto him, Master, rebuke thy disciples.

40 And he answered and said unto them, I tell you that, if these should hold their

peace,

the stones would immediately cry out.

41 ? And when he was come near, he beheld the city, and wept over it,

42 Saying, if thou hadst known, even thou, at least in this thy day, the things which belong unto thy peace! but now they are hid from thine eyes.

43 For the days shall come upon thee, that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee round, and keep thee in on every side,

44 And shall lay thee even with the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in thee one stone upon another; because thou knewest not the time of thy visitation.

45 And he went into the temple, and began to cast out them that sold therein, and them that bought;

46 Saying unto them, It is written, My house is the house of prayer: but ye have made it a den of thieves.

47 And he taught daily in the temple. But the chief priests and the scribes and the chief of the people sought to destroy him,

48 And could not find what they might do : for all the people were very attentive to hear him.

CHAPTER XX.

1 Christ avoucheth his authority by a question of

John's Baptism. 9 The parable of the vineyard. 19 Of giving tribute to Cesar. 27 He convinceth the Sadducees that denied the resurrection. 41 How Christ is the Son of David. 45 He warneth his disciples to beware of the scribes.

பாயிருக

கக அபபொழுது கூட்டத்திலிருநதபரிசேயரிற் சிலர் அவரை நோக்கிப்போதகரே, நீர் உமமுடைய சீஷரையத டடவேணடுமென்றார்கள.

சய அவர்களுக்கு மறுமொழியாக அவர் சொனனது, இவ ர்கள பேசாமலிருந்தாற் கலலுககளே கூப்பிடுமெனறு களுக தக்குசசொல

இறேனென

எறார். சக அனறியும் அவர்பட்டினத்துக்குச் சமீபமான பொ ழுது அவர் அதைப் பார்த்து அதைக் குறித க கண்ணீர்வி

டு நீ யுனக்குக் கிடைத்த இந்த நாளிலே உனசமாதானத துக்கேற்றவைகளைச் சிந்தி காணடால நலமாயி கும்.

சஉ இப்பொழுது அவைகள உனகணகளுக்கு மறைவா யிருக்கினறன்.

சங உன்னைசசநதிக்குங்கால ததை நீ சிந்தித்துக் கொள ளாமலிருக்கிறபடியில் உனசத்துருக்களுனனைச சூழ் மதிள போட்டு உன்னைவளைந்துகொண்டு,

சச எங்கும் உன்னை யிறுகப்பிடித்து உன்னையும் உன்னி லுள்ளவர்களையு ந தறையாக்கி உன்னிடத்தில் ஒருகல் மற றொருகலலினமேவிராதபடிககுசசெயயும் நாட்கள உனக குவருமெனறார். . சரு பினபு அவர் தேவாலயததிற் பிரவேசிதது, சக அதிலே விற்கிறவர்களையுங் கொளளுகிறவர்களையும நோக்கி , நமமுடைய ஆலயஞசெபமபணணுதற்கான ஆ லயமெனறெழுதியிருககினறதே. நீஙகள இதைக்கள்ளர்கு யாககினீர்களெனறுசொல்லி, அவர்களைப்

பபுறமபோ

ஒல

சஎ அலலாமலும நாடோறும் அவர் தேவாலயத்தில் உபதேசமபணணிககொணடிருநதார். அப்பொழுது பிர தான ஆசாரியரும் வேதபாரகருஞ சனததின மூப்பரும அவரைக் கொலைசெயய வகைதேடி,

ச அ சனங்களெல்லாரும் மிகுந்த சிந்தனையோடேயவரு க்குசசெவி கொடுத்தபடியினாலே வகையைக்காணாமற்போ

வரகள.

உய. அதிகாரம். [(க) தமது அதிகார ததைக குறித துப்பரிசேயர்கேட்க உத்தரவு சொன்னது . (க) திராட்ச தோட்டக்காரரை உவமையாகச் சொனனது. (ய) வரியைக் கொடுக்கிறதை ககுறிததுக கேட்டவர்களுக்கு உத்தரவு சொனன (உஎ) மறுமையைக் குறிததுசசதுசேயருக்கு

உத்தரவு சொனனது. (சக) தாவீதினகுமாரனைக்குறித்து அவர்க ளிடத்தில் விசாரித்தது. (சரு) தமமுடைய சீஷர்களுக்கு

.

And it came to pass, that on one of those days, as he taught the people in the temple, and preached the gospel, the chief priests and the scribes came upon him with the elders,

2 And spake unto him, saying, Tell us, by what authority doest thou these things ? or who is he that gave thee this authority ?

3 And he answered and said unto them, I will also ask you one thing; and answer me:

4 The baptism of John, was it from heaven, or of men ?

5 And they reasoned with themselves, saying, If we shall say, From heaven; he will say, Why then believed ye him not?

6 But and if we say, Of men; all the people will stone us: for they be persuaded that John was a prophet.

7 And they answered, that they could not tell whence it was.

8 And Jesus said unto them, Neither tell I you by what authority I do these things.

9 Then began he to speak to the people this parable ; A certain man planted a vineyard, and let it forth to husbandmen, and went into a far country for a long time.

10 And at the season he sent a servant to the husbandmen, that they should give him of the fruit of the vineyard: but the husbandmen beat him, and sent him away empty.

11 And again he sent another servant: and they beat him also, and entreated him shamefully and sent him away empty.

12 And again he sent a third: and they wounded him also, and cast him out.

13 Then said the lord of the vineyard, What shall I do? I will send beloved

son: it

may

be they will reverence him when they see him,

my

னனாவான்று எங்கள்

அத நாட்களிலொரு நாளிலே அவர் தேவாலயத்திற் சன ஙகளுக்கு உபதேசம பணணிச சுவிசேஷததைப் பிரசங்கிக கிறபொழுது, பிரதான ஆசாரியரும வேதபாரகருமமூப்ப ரும அவருக்கு

விரோதமாயவந்து நின்று, உ அவரைநோக்கி, நீர் எந்த அதிகாரத்தினாலிவைகளை சசெயகிறீர். இப்படிப்பட்ட அதிகார ததை யுமக்குக் கொ ததவர் இ

ங்களுக்குசசொலலுமென்றார்கள. ங அதற்கு மாறுத தரமாக அவர்சொனனது,

நா உங்களிடத்தில் ஒரேவினாவைககேட்பேன.

எனனவென்றால், யோவானகொடுத்தஸ் நான நதேவ லுணடாயிறறோ, மனிதராலுணடாயிறறோ அதையென ககுசசொலலுங்களெனறார்.

ரு அப்பொழுது அவர்கள தங்களுக்குளளேயோசனைப் ணணின தாவது,

சு தேவனாலுணடாயிற்றெனறு நாஞசொனனால, நீங்க ள அவரை ஏன விசுவாசிக்கவில்லையென பார். அதுமனிதரா லுணடாயிற்தெ று நாஞசொன் னால, எலலாசசனங்களும் யோவானை த தீர்க்கதரிசி யெனறெணணிக கொளளுகிறபடி யினாலே, நமதுமேற் கல்லெறிவார்களெனறு யோசனை பணணி,

எ பினபு அதுவநதவிதம எங்களுக்கு ததெரியாதெனறா ர்கள.

அ அதற்கு இயேசுவானவர்சொனனது, அப்படியானா ல, நான இன்ன அதிகாரத்தினா 'ல இவைகளைசசெய்

சயகிறே னெ ன்

நானும் உங்களுக சால்ல மாடடேனென்றார். க பினபு அவர்சனங்களுட னேசொனன உவமையாவது ஒருமனி தன திராட்சததோட்டததையுணடாககி, அதைத் தோட்டக்காரர் வசமாய விட்டு, அநேககால மாயப்புறத தேசமபோயிருந்தான .

தகுதியானகாலததிலே அநதத்தோட்டக்காரர் திரா ட்சததோட்டத் தினகனிகளிலொருபங்கைத் தனககுககொ டுத்தனுப்பும்படிக்கு, அவன ஒரு ஊழியக்காடனை அவர்க ளிடத்துக்கனுப்பினான. அநதத்தோட்டக்காரர் அவனை யடித்து, வெறுமைடாயனுப்பிவிட்டார்கள.

பக பினபு அனைவேறொரு ஊழியககா னையனுப்பினா ன். அவனையும அவர்கள அடித்து, நி நதைப்படுத்தி, வெறு மையாயனுப்பிவிட

டடார்கள யஉ அதன்பினபு அவன மூன்றாமூழியககாரனையனுபபி னான். அவனையும் அவர்களகாயப்படுத்திததுரத்தினார்கள.

யக அபபொழுது திராட்சததோட்டத்தின எசமான எணணினது, நான எனன செய்யலாம். எனக்குப் பிரியமா னகுமாரனையனுப்பினால், அவர்கள் கண்டுகனஞசெய்வார்க

.

14 But when the husbandmen saw him, they reasoned among themselves, saying, This is the heir : come, let us kill him, that the inheritance may be our's.

15 So they cast him out of the vineyard, and killed him. What therefore shall the lord of the vineyard do unto them?

16 He shall come and destroy these husbandmen, and shall give the vineyard to others. And when they heard it, they said, God forbid.

17 And he beheld them, and said, What is this then that is written, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner ?

18 Whosoever shall fall' upou that stone shall be broken; but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder.

19 And the chief priests and the scribes the same hour sought to lay hands on him ; and they feared the people: for they perceived that he had spoken this parable against them.

20 And they watched him, and sent forth spies, which should feign themselves just men, that they might take hold of his words, that so they might deliver him unto the power and authority of the governor.

21 And they asked him, saying, Master, we know that thou sayest and teachest rightly, neither acceptest thou the person of any, but teachest the way of God truly:

22 Is it lawful for us to give tribute unto Cesar, or no ?

23 But he perceived their craftiness, and said unto them, Why tempt ye me?

24 Shew me a penny. Whose image and superscription hath it? They answered and said, Cesar's.

25 And he said unto them, Render therefore unto Cesar the things which are Cesar's, and unto God the things which be God's.

« PreviousContinue »